Η άλλη όψη της πόλης!

Η άλλη όψη της πόλης!

[slideshow=4]

“I am not a movie star” (δεν είμαι αστέρι του κινηματογράφου), ήταν η πρώτη φράση που είπε αυτός ο παράξενος ανθρωπάκος στους περίεργους που είχαν μαζευτεί τριγύρω του για να δουν το σόου που υποσχόταν. Οι περισσότεροι, τουρίστες, που εκείνη την ώρα έτυχε να επισκέπτονται το Kodak Theatre, το ‘ναό’ του Hollywood. Ο καλλιτέχνης του δρόμου άνοιξε το σακίδιο του, έβγαλε ένα καρτελάκι που έγραφε το όνομα του , το τοποθέτησε ανάμεσα στο αστέρι του Χάρισον Φορντ και της Σάρλιζ Θέρον και ξεκίνησε την προετοιμασία του. Τα βράδια ίσως να ονειρεύεται και αυτός ό,τι και οι υπόλοιποι καλλιτέχνες του δρόμου στο LA, ότι αυτό το μικρό και βρώμικο καρτελάκι μια μέρα θα γίνει μόνιμο αστέρι στην Hollywood Boulevard. Πάντως το ενδιαφέρον στοιχείο της περίπτωσης του είναι το επάγγελμα του. Όπως λέει και το καρτελάκι- αφίσα του, που η αλήθεια είναι ότι τραβάει το μάτι του περαστικού, είναι escape artist- ή στα ελληνικά καλλιτέχνης απόδρασης. Αφού έχει τοποθετήσει όλα του τα σύνεργα (αλυσίδες, λουκέτα, χειροπέδες, σχοινιά) μπροστά του, φωνάζει δύο εθελοντές από το συγκεντρωμένο πλήθος για να τον δέσουν. Η πρώτη φάση του θεάματος έχει ξεκινήσει. Δύο σχετικά νέοι σε ηλικία τον δένουν τόσο σφιχτά που σχεδόν δεν μπορεί να ανασάνει. Το σόου δεν είναι τρικ, όλοι μπορούν να διακρίνουν ξεκάθαρα το μελανό χρώμα που πλέον έχει το πρόσωπό του. Τα λουκέτα κλειδώνουν, οι χειροπέδες σφίγγουν και ο 55χρονος Έρικ έχει αρχίσει να ιδρώνει. Το θέαμα τώρα είναι ακόμα καλύτερο, ένας άνθρωπος αλυσοδεμένος, μόνος του μέσα στη ζέστη προσπαθεί να αποδράσει από τις αλυσίδες. Δεν υπάρχει περιθώριο βοήθειας αλλά ούτε και αποτυχίας. Αυτό θα ήταν ισότιμο με την απογοήτευση του συγκεντρωμένου πλήθους το οποίο σε τέτοια περίπτωση δεν θα ρίξει φράγκο στην τσαντούλα του Έρικ. Τελικά τα καταφέρνει με πολύ δυσκολία και ελευθερώνεται από της αλυσίδες. Από την μοίρα του δεν ξέρω αν θα ελευθερωθεί ποτέ αφού και αύριο στο ίδιο βρώμικο πεζοδρόμιο θα κυλιέται κάνοντας τον εαυτό του φτηνό θέαμα για τους τουρίστες. Από το ίδιο πεζοδρόμιο περνούν και όλοι οι διάσημοι την ημέρα των Όσκαρ για να εισέλθουν στο Kodak Theatre, όλες τις υπόλοιπες ημέρες ανήκει στον Έρικ και τους υπόλοιπους σαν κι αυτόν. Στο τέλος τα φιλοδωρήματα ρέουν άφθονα και το πλήθος μένει ευχαριστημένο. Ο Έρικ πρέπει να μάζεψε καμιά σαρανταριά δολάρια αλλά τώρα βαρυγκωμάει πεσμένος δίπλα στα αστέρια των προτύπων του. Μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί τριγύρω του εξαφανίζεται. Το σόου τελείωσε και στη πρωτεύουσα του θεάματος όταν αυτό συμβαίνει φεύγουν όλοι γρήγορα για να σταματήσουν πιο κάτω σε κάποιον άλλο κακόμοιρο που προσφέρει φτηνό θέαμα. Τώρα θα μου πείτε αυτό όλοι το γνωρίζουν και επιπλέον ο Έρικ έβγαλε κάποια λεφτά τίμια, βέβαια βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία του και μεταμορφώνοντας τον εαυτό του σε ποταπό παλιάτσο του δρόμου. Πάντως δεν ήταν τυχαία η φράση που είπε στην αρχή, γιατί πραγματικά στο σημερινό Λος Άντζελες υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι, οι movie stars και οι υπόλοιποι που προσπαθούν να γίνουν.

NO COMMENTS

Leave a Reply