Γιάννης Μπεγκάκης

Γιάννης Μπεγκάκης

[slideshow=5]

Φωτογραφίες: Alex Vacca

Η ‘ζωντανή ιστορία’ των Golden Globe Awards θα μπορούσε να λέγεται και… Γιάννης Μπεγκάκης. Ο γνήσιος σε τρόπους και σε καταγωγή Κωνσταντινοπολίτης είναι ένα από τα παλαιότερα μέλη του Hollywood Foreign Press Association (HFPA), του οργανισμού που διοργανώνει τις Χρυσές σφαίρες. Εκείνος είναι ο άνθρωπος που βοηθάει διάφορους Έλληνες δημοσιογράφους να αποκτήσουν επαφές στο Χόλιγουντ αλλά και να λαμβάνουν προσκλήσεις για την τελετή απονομής των Golden Globe Awards. Παιδί οχτώ χρονών, ορφανός από πατέρα, ξεκίνησε να δουλεύει στους μπουφέδες των κινηματογράφων της Πόλης για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια του. Σήμερα κατοικεί στο West Hollywood, μία από τις καλύτερες περιοχές του Λος Άντζελες. Εμείς τον συναντήσαμε στο Ballroom του ξενοδοχείου Beverly Hilton, εκεί που έλαβε χώρα η τελετή απονομής των χρυσών σφαιρών, και έπειτα από δύο διακοπές (λόγω τηλεφωνημάτων από Έλληνες δημοσιογράφους που τον καλούσαν για να παραλάβουν την περίφημη πρόσκληση για την λαμπρή βραδιά) τελικά κατάφερε να μας μιλήσει για την περιπετειώδη ζωή του, αυτή που όπως λέει και ο ίδιος κάποια στιγμή θα την κάνει βιβλίο.

«Ακόμα και όταν είχα σχολείο δούλευα, ο κινηματογράφος ήταν το πάθος μου, δούλευα και μετά πήγαινα στο σχολείο. Στη ζωή μου έχω δει αμέτρητα έργα, όχι αμερικάνικα αλλά και γαλλικά και γερμανικά και τουρκικά. Επίσης στον κινηματογράφο έμαθα αγγλικά. Βλέποντας αμερικάνικες ταινίες και έχοντας αγοράσει μία μέθοδο κατάφερα χωρίς να κάνω ούτε ένα μάθημα να γράφω και να μιλάω αγγλικά.» Το 1946 πήγε φαντάρος για 26 μήνες και επιστρέφοντας δούλεψε σε μία ταξιδιωτική εταιρεία. «Στην εταιρεία αυτή μας έδιναν bonus δωρεάν ταξίδια. Τότε ήρθα δύο φορές στο Λος Άντζελες ως τουρίστας. Μάλιστα δούλευα στο γραφείο της εταιρείας που ήταν στο νεόκτιστο Χίλτον της Κωνσταντινούπολης και εκεί ανάμεσα σε διάφορες προσωπικότητες που γνώρισα δημιούργησα και μία καλή επαφή με έναν Ελληνοαμερικάνο, τον κ. Σκούρα ο οποίος ήταν πρόεδρος της γνωστής εταιρείας που διατηρούσε δεκάδες κινηματογράφους 20 Century Fox εκείνη την εποχή » Μετά τα Σεπτεμβριανά η Κωνσταντινούπολη δεν μπορούσε να κρατήσει άλλο τον κ. Γιάννη Μπεγκάκη. Αποφασίζει να φύγει μακριά από την κατεστραμμένη, τότε, πόλη. Ο προορισμός του είναι και πάλι το Λος Άντζελες. Αυτή τη φορά δεν έρχεται για τουρισμό αλλά αποφασισμένος να εγκατασταθεί. « Μόλις έφτασα, θυμάμαι είχα στη τσέπη μου 600$ τα οποία δεν ήταν και λίγα χρήματα για εκείνη την εποχή, πήγα και συνάντησα τον κ. Σκούρα τον οποίο είχα γνωρίσει όταν δούλευα στο Χίλτον και του ζήτησα να με βοηθήσει να εκδώσω άδεια παραμονής γιατί είχα έρθει με τουριστική βίζα. Εκείνος αμέσως με έστειλε σε έναν φίλο του, μέλος του Κογκρέσου ο οποίος με βοήθησε και τελικά πήρα άδεια παραμονής και εργασίας. Επίσης ο τότε πρόεδρος της Φοξ, μου έδωσε και ένα ειδικό πάσο για να πηγαίνω στους κινηματογράφους πληρώνοντας μόνο 25 σεντς. Αυτό με έσωσε οικονομικά γιατί εγώ χωρίς να βλέπω ταινίες δεν μπορούσα να ζήσω. Έπειτα νοίκιασα και ένα σπίτι και στην αρχή ζούσα πολύ οικονομικά, αλλά παρόλα αυτά δεν έχασα ούτε μία ταινία.» Εκείνη την εποχή ξεκινά να αλληλογραφεί με την ελληνική εφημερίδα Εμπρός της Κωνσταντινούπολης. Σε λίγο χρονικό διάστημα η αλληλογραφία μετατρέπεται σε συνεργασία. « Το 1959 αφού συνεργαζόμουν με την εφημερίδα Εμπρός έγινα μέλος του HFPA. Ωστόσο έστειλα γράμμα και στην αδερφή μου για να την καλέσω και εκείνη να εγκατασταθεί στις Η.Π.Α. Ήρθε και δούλεψε για την ίδια εφημερίδα που εργαζόμουν και εγώ. Μάλιστα έγινε και εκείνη μέλος του οργανισμού, αφού τότε ήταν εύκολο.» Σήμερα για να γίνεις μέλος της HFPA χρειάζεται να έχεις τα τυπικά προσόντα αλλά επίσης και ισχυρές γνωριμίες αφού πρέπει να σε προτείνουν τουλάχιστον 3 μέλη του οργανισμού για να τεθεί σε ψηφοφορία η αίτηση σου. Κάθε χρόνο το καταστατικό του πανίσχυρου οργανισμού του Hollywood επιτρέπει την εισαγωγή μόνον 5 μελών. Για τις χρυσές σφαίρες όλα τα μέλη ( δεν ξεπερνούν τα 100) έχουν από μία ψήφο. Εκτός από αυτό όμως όντας μέλος αυτού του οργανισμού μπορείς να κάνεις και γνωριμίες που θα σου αλλάξουν τη ζωή. Ζωντανό παράδειγμα ο κ. Μπεγκάκης. « Σε κάποια εκδήλωση γνώρισα έναν Γιαπωνέζο που ήταν ο γιος του εκδότη του Screen ενός από τα μεγαλύτερα Ιαπωνικά περιοδικά. Κάποια στιγμή μου είπε αν θα ήθελα να εργαστώ για το συγκεκριμένο περιοδικό ως ανταποκριτής γιατί εκείνος θα γύριζε στην πατρίδα του και το περιοδικό χρειαζόταν οπωσδήποτε έναν φωτορεπόρτερ στο Hollywood. Δέχτηκα. Μας επισκέφθηκε ο πατέρας του που ήταν ο εκδότης και υπογράψαμε ένα συμβόλαιο που ισχύει ακόμα και σήμερα έπειτα από δεκαετίες και ενώ πλέον ο τότε εκδότης έχει πεθάνει.» Στη διάρκεια αυτής του της συνεργασίας του που συνεχίζεται ακόμα έχει γνωρίσει όλους αυτούς που εμείς βλέπουμε μόνο στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Η γνωριμία του με την Μέρλιν Μονρόε του εξασφάλισε μια αποκλειστική φωτογράφηση. Ένα ταξίδι που είχε κάνει τη δεκαετία του 80 στο Colorado τον οδήγησε σε μια πολυτελή σουίτα ξενοδοχείου για ολονύκτια κουβέντα με τον Bill Cosby. Αρκετές φορές βρέθηκε στο σπίτι του Steve Mcqueen ενώ είναι επίσης φίλος με τον Κλιντ Ιστγουντ. Την Τζένιφερ Άνιστον την είδε πρώτη φορά παιδάκι καθώς είχε φιλικές σχέσεις με τους γονείς της ενώ τον Τομ Χανκς ( η γυναίκα του είναι ελληνικής καταγωγής) τον περιγράφει ως μέλος της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας και του φιλόπτωχ

1 COMMENT

Leave a Reply